tunji muhebbet

eziz eysa elkün

 

söygü yan’ghin
telwe sadaqet
kütüshlerdin cheksiz halsirighan
qelb qulupning tomuri chégishke

mamatqa yéqin tunji muhebbet!

 

uchrashqan otluq közler
erki bilen baqalmaydu
murat yolida ashiq düm yétip yighlaydu…
meshuq hijran doqmushida tenha
xiyalida söyginini oylaydu …
yene qanche kéchining ötishini ـ
ünsiz sanaydu…
muhebbet her bashqa séhriger
u kona yolida shundaq qatraydu!

mewhum janan

eziz eysa elkün
 
(yashliq xatiremdin)
 
mewhumdur bu dunya mewhum bu qelbim,
mewhumluq wujudumda qilar gheliyan!
seherde chüshümge bir mewhum janan …
keldi köngül törige bolup méhman!
 
her chéti mewhumluqqa tolghan bu jahan,
gahi tuyimen özümni mewhum bir insan.
yillar ketti xetliring eislime bolup,
körmidim emma gülum séni héch zaman!
 
boldung sen sirdishim dilimgha hemrah –
ghéribliq yiraqta jandin ötkende.
tursimu déngiz- okyan bizni ayrip –
kütküzer teshnaliq hijran yetkende!
 
kirding chüshümge janan, ungumdin ghayib,
bilmidim qachan boldung manga hökümran.
yashiding xiyalimda kéche we kündüz,
toldurup séghinishni yürekke haman!

ötne alem

eziz eysa elkün

 

ömüri qisqa hayatning ötüwéridu,
yillar aldirash qoghlushup kétiwéridu.
sen toghra yaki xata hamini bir kün,
el tarazisi hemmige jawap béridu.

 

heyranmen arimizdiki ademlerdin,
suxen’ge köngli meptun nadanlardin.
ételmes perq özini we özgilerdin,
qelbi nabut, rohi qul ze’iplerdin.

 

itlar qawighan, qawidi, qawawéridu.
yoq perwayim, yolumda méngiwérimen.
yoluchi büyük karwan’gha qoshulghan –
barsa kelmes bu septe kétiwérimen…