qar güli 

ھر ەۇلڭeziz eysa elkün

 
qar güli
ap’aq qatliringghiche-
törelgenmu sen qardin?
aq rengini özüngge apsen
hesret béghimgha kirip qapsen
chiqtingmu ya kütmey baharni –
üshshük téxi ketmigen yerdin?!

 
ap’aq qar güli-
ap’aq qar reng hösning bügün-
asmanmu ap’aq, yermu hem…
yapraqliringda yaltirar shu dem –
men izdigen zemzem!

 
qar güli
sen tupraqni söygen bu demde-
ésimde bahardin uzaqtiki qish …
mewjutluqum qar bilen reng talashqan-
nepsimge qiro yamashqan
u bir untulmas kechmish.

seher tiniqliri

eziz eysa elkün
 
köp – kök asman,
astida mezmut –
shaxliri pütünley késilgen derex,
yandurulghan yénida axsham –
uchurulush untulghan chiraq .
 
men kezgen bu kocha –
axshamning tatliq hesritige patqan
tiniqimda téliqqan elem –
uyqusini emdi achqan .
 
kélidu uzaq – uzaq qirlardin
seherning nidasini özige qatqan
emes u pikaplarning güdükliri –
kochini béshigha kiyip huquyutqan …

gül tikini

eziz eysa elkün

 

baghwen idim
baghchida perwishke qol sundum
waysidim ـ
aghridi tiken qadalghan barmiqim.

 

shebnemge oxshash
ikki tamche qan tamchidi…
qan renglik etirgül qatlirida
sel toxtap séngip tügidi…

 

axir gül putaqliri késildi
chégishken notilar yéshildi!