كەچ كۈز لىرىكىسى

ئەزىز ئەيسا ئەلكۈن
 
ئالتۇن كەچ كۈز ـ
گۈزەللىك ئاتا قىلغان ـ
تەبىئەت ئۆزىدىن تويۇنغان بىر ۋاق.
ياز ئاپتىپىدا كۆيۈپ كەتكەن ـ
دەرەخ ئۇستىدە سۇلغۇن….
سارغايغان يۇپۇرماق.
 
يېشىللىقتىن ئەسىر قالمىغان ـ
ئىسمى ئۇنىڭ خازانغا
ئايلانغان
ئىسسىق ھارارىتى تامان سوۋۇغان،
باھار گۈللىرى توزىغان….
بۇ يۇپۇرماق!

قارا قاغا ۋە ئاق قاغا

Qara qagha we aq qaghaئەزىز ئەيسا ئەلكۈن
 
(بىر شائىرەنىڭ شىېئرنى ئوقۇغاندىن كېيىن)
 
قارا قاغا-
ئاق قاغا ۋە نامەلۇم قاغا…
ياشىغان ماكانىمغا كەل!
يېنىشىڭدا ئېلىپ كەت –
يۇلغۇنلۇققا كۆمۈۋەت
سەن تۆنۈگۈن ئوغرىلىغان –
تۇخۇم ئەمەس –
ئىسمى ئۇنىڭ ھەسىرەت!
 
نازۇك بىر دىل-
چولپان بىلەن تەڭ ئۆلىدۇ
كۈن پېتىشتا كۈلىدۇ.
كېچىسى تىنجىماس
كونا خاماندا شامالجان
داپ ئۇسۇلىغا
سۆيگىنىنى كۈتىدۇ!

يەنە باھار كەلدى

Yene bahar keldiئەزىز ئەيسا ئەلكۈن
 
ئۈزاق كۈتۈشلەردىن
توڭى ئېرىگەن ئەگىزلەردىن
غازاڭ ئۈچۈرتقان شاماللاردىن
ئېزگۈ تۇيغۇم ئېيتىدۇ
يەنە باھار كەلدى…
 
ئاخشام قىروۋ قونغان ـ
ياش تامچىيدىغان كىرپىكلەردىن
سەھەر چىققان سېرىق ئاپتاپتىن 
بالدۇر ئېچىلغان باغچامدىكى
ئالا ـ چىپا چېچەكتىن 
ھېجىران ئوقى خەستە قىلغان يۈرەكتىن 
يىل بېشى نورۇزغا 
قارا قىش تامان ئۈششۈگەن ئۈمىد
ئېرىپ كېتىشكە
يەنە كېلىپ قوشۇلدى.